09358159773 09903357707

مرور تاریخی زالو درمانی

مرور تاریخی زالو درمانی

دانستنی ها

مرور تاریخی زالو درمانی

ارسال شده توسط سید میثم تقیان

اهمیت زالو در درمان پزشکی می­تواند از لغت آنگلوساکسون برای پزشک “leace” مشخص شود که اشاره به این دارد که هم پزشکان و هم این کرم­های حلقوی به لحاظ ریشه شناسی کلمه از شروع تمدن به یکدیگر مرتبط بوده­اند. اشتفاده از زالو برای کاربردهای درمانی متعدد می­تواند تا هزاران سال پیش دنبال شود. در دوران پیش از میلاد مسیح، زالو درمانی پزشکی در لوحه­های هجدهم فرعون (1500 پیش از میلاد) ذکر شده است. تلمود، انجیل و دیگر نوشته­های یهودی اشارات پزشکی زالو درمانی را قید کرده­اند. شاعر یونانی، نیسادر از کلوفان (130-200 پیش از میلاد) در اشعار پزشکی خود به زالوها اشاره کرده است.

در طی دوران مسیحی، استفاده از عملکرد خون مکیدن زالوها محبوب شد و تقریباً در همه جای دنیا انجام می­شد. پزشکان یونانی از زالوها برای حجامت و برای درمان دردهای رماتیسمی، نقرس و تمام انواع تب و از دست رفتن شنوایی استفاده می­کردند. استفاده از زالوها در طی آن زمان بسته به شایعات موجود از جالینوس (130-201 میلادی)، که از فرضیه­های بقراط (460-370 پیش از میلاد) درباره­ی بیماری های مرتبط با عدم تعادل مایعات بدن الهام گرفته بود. جالینوس باور داشت که تسکین بیماری می­تواند با به دست آوردن تعادل بین مایعات بدن هنگامی که زالو خون را از بیماران می­گیرد به دست آید. جالینوس تقریباً برای تمام بیماری­ها همچون وضعیت­های التهابی ساده، بیماری­های ذهنی و بواسیر، حجامت با زالو را تجویز می­کرد. به علاوه، تمیسن از لائودیس، یک پزشک سوری، اظهار داشت که خارج کردن خون از بدن بیمار، روح شیطانی را که می­تواند منجر به بیماری شود از بدن او خارج می­کند.

به علاوه، عملکرد زالو همچنین در ادبیات اسلامی آمده­ است. به عنوان مثال، ابوعلی سینا (980-1037 میلادی) در کتاب خود  قانون طب، مشخص کرد که زالو می­تواند خون را از وریدهای عمیقی بکشد که نمی­توانند که با بادکش قابل انجام نیست و همچنین زالو درمانی را برای بیماری­های پوستی پیشنهاد کرد. در قرن 12، عبداللطف البغدادی در نوشته­ای خود به سودمندی استفاده از زالو پیش از عمل­های جراحی اشاره کرد. سپس ابن مسیحی (1233-1286 میلادی) در کتاب خود عمده فی جراحات زالوهای پزشکی را از غیر پزشکی (سمی) بر طبق ظاهر و رنگ جدا کرد.

بعدتر، در قرون وسطا، پزشکان بیشتر به زالو درمانی وابسته شدند که برای گستره­ای از بیماری های شامل بیماری­های سیستم عصبی (صرع، اخلاط مغزی)، بیماری های دستگاه­های ادراری و تناسلی (نفریت، اواریت تحت حاد، بیماری های منتقله از راه جنسی)، بیماری­های التهابی (گاستریت حاد، لارینژیت) و بیماری­های چشم تجویز شد. برخی پزشکان فرانسوی زالوها را برای بیماران حتی پیش از دیدن آن­ها تجویز می­کردند. در واقع اشارات گسترده زالو دمانی ممکن است مرتبط با این مفهوم باشد که حجامت توسط زالو کمتر از تیغ جراحی دردناک است. به علاوه، کاربرد زالو برای هموروئید و واژینیت که بادکش توسط بیماران قابل تحمل نیست مناسب تر و قابل اجرا تر است.

پس از رسیدن به یک قله­ی محبوب در اوایل قرن نوزدهم، تجارت زالو یک شغل سودمند شد که بسرای مردم را ترغیب به جمع آوری شمار زیادی از زالوها کرد که در نهایت باعث شد آنها تبدیل به گونه­های در معرض انقراض شوند. متعاقباً، سردمداران امریکایی و اروپایی جایزه­هایی برای اختراع یک روش تکثیر زالو پیشنهاد دادند. در همین حال، زالوها برای درمان بیماری­های ذهنی، بیماری­های پوستی، نقرس، سردرد و سرفه­های جهنده استفاده می­شد.

با پایان قرن نوزدهم، زالو درمانی کم کم از شهرت افتاد و با آغاز قرن بیستم تقریباً متوقف شد چرا که زالو درمانی سازگار با نیازهای تنظیمی پزشکی مدرن و پیشرفت وسیع در تمامی حوزه­های پزشکی نبود. در طی این دوره، حجامت با زالو هنوز در درمان صرع در کنار دیگر درمان­های سنتی همچون حمام و سوزاندن رایج بود. درمانگران از زالوها در جمجمه استفاده می­کردند تا اخلاط مغزی و خون مغزی را کاهش دهند، که تصور می­شد در علت شناسی صرع دخیل است. حتی، علاقه­ی علمی به زالو به عنوان یک نتیجه تحقیقات هیکرفت[1] ادامه داشت که هنگامی که او برای اولین بار حضور یک ماده­ی ضد انعقاد را در بزاق زالوها که هیرودین نامیده می­شد و بعدتر توسط مارکوارت که فعالیت آنتی ترومبین را نشان داد، شناسایی و جدا شد، زالوها را به جریان پزشکی بازگرداند. یک پزشک دیگر درباره­ی خواص استثنایی استفاده از زالو را در مدیریت ترومبوز عروق کرونری نوشت و به طور اغراق شده­ای تمایل خود برای کاملاً پوشانده شدن توسط زالوها برای سود بردن از بزاق حاوی هیرودین آن­ها را بیان داشت.

در 1981، یک بنیاد برای گسترش تکثیر زالو و تحقیقات پزشکی زالو توسط یک زیست شناس امریکایی، روی ت ساویر تاسیس شد. برخی جراحان اخیراً یک پروتوتایپ مصنوعی از زالو با نام زالوی مکانیکی ایجاد کرده اند که می­تواند عمل مکیدن خون از وریدها را انجام دهد. آنها اعدا کردند که این وسیله توسط بیماران بیشتر پذیرفته می­شود و دقیقتر از خود زالوها است.

پس از دوران رکود زالودرمانی، این کار در اواسط قرن بیستم با کاربردهای جدید در بسیاری حوزه­های پزشکی شامل پروسه­های جراحی و بازسازی، بیماری­های عروقی، آرتری و میگرن دوباره محبوب شد. این کاربرد درمانی خاص زالوها منجر به علاقه­ی بشتر به جداسازی و مشخص کردن اجزای فعال بزاق زالو شد. در 2004 سازمان غذا و دارو زالوها را برای اهداف زشکی تایید کرد. تصور می­شود که دارو درمانی به طور عمده به دو مفهوم بسته است. ابتدا، هنگامی که زالو طعمه­ی خود را گاز می­گیرد، ترشحات غدد بزاقی را درون زخم تزریق می­کند. دوم، بخش دیگری از این ترشحات با خون بلعیده شده مخلوط شده و آن را در وضعیت مایع نگه می دارد.

نوشته شده توسط سید میثم تقیان

خرید و فروش انواع زالو در تمامی فصول سال بدون واسطه و با بهترین قیمت : 09358159773 - 09903357707

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *