09358159773 09903357707

کاربردهای مدرن زالو درمانی

خرید و فروش زالو و روغن زالو دانستنی ها کاربردهای مدرن زالو درمانی
کاربردهای مدرن زالو درمانی

دانستنی ها

کاربردهای مدرن زالو درمانی

ارسال شده توسط سید میثم تقیان

بیماری­های قلبی عروقی

بیماری­های قلبی عروقی مجموعه­ای از ناهنجاری­های مزمن هستند که سیستم قلبی عروقی شامل قلب، وریدها و شریان­ها را تحت تاثیر قرار می­دهد. در بین بیماری­های قابل درمان، بیماری­های قلبی عروقی، بخش عمده­ای از مرگ و میرها را در بر می­گیرد که شامل 30% کل مرگ و میرها تا سال 2008 بوده است. نرخ بروز روز افزون مرگ و میر منجر شده از بیماری­های قلبی عروقی دلیل اصلی در پس تحقیقات گسترده برای یافتن درمان­های احتمالی با اثرات جانبی کمتر بود.

زالو درمانی خود را به عنوان یک درمان جایگزین برای بیماری­های عروقی اثبات کرده، چرا که بزاق زالو می­تواند به طور موقت جریان خون را بهبود بخشد و هایپرالژی بافت همبند را اصلاح کند. تا سال 1997، یک داروی آماده­ی نوین آنتی ترومبین و ضد انعقاد به باززار روسیه با نام تجاری پیاویت[1] ارائه شد، که شامل عصاره پزشکی بزاق زالو بود. محصول به عنوان تخریب کننده­ی ترومبین و ضد پلاکت توصیف شد. مطالعات کلینیکی فاش کرد که این محصول می­تواند به واسطه­ی یک تاثیر ضد التهابی در بیماران دچار ترومبو فلبیتیس، انعقاد بیش از حد خون را کاهش دهد. به طور مشابه، بیماران دچار فیلبیتیس که زالو درمانی موضعی انجام دادند توانایی بهتری در راه رفتن، با درد کمتر و تورم کمتر در پاها، به همراه رنگ پوست تقریباً طبیعی نشان دادند. در چنین مواردی، پزشکان معمولاً 4-6 زالو را متسقیماً برای ناحیه­ی درگیر به کار می­برند. بسیاری از درمانگران از زالو برای درمان فشار خون بالا، عروق واریسی، بواسیر، التهاب مفصل زانو و اسیکمی ثانویه­ی مرتبط با درماتوز استفاده می­کنند.

تاثیرگذاری بزاق زالو در بیماری­های قلبی عروقی نتیجه­ی مهارکننده­های اختصاصی ترومبین، هیرودین است که اولین بار از هیرودو مدیسینالیس جدا شد و نشان داده شد که قابلیت مهارکنندگی بالقوه بر روی ترومبین­های آزاد و در ترکیب با لخته را دارد. به علاوه، دیگر مهارکننده­های ترومبین از گونه­های دیگر زالو شناسایی شدند. به عنوان مثال، بوفرودین با یک ساختار شیمیای نزدیک به هیرودین از هیرودو مانیلنسیس جدا شد. یک مهارکننده­ی ترومبین با اتصال سخت به نام همادین از عصاره­ی کل بدن گونه­های زالوی همادیپسا سیلوستریس جدا شد. دیگر آنتی ترومبین با نام  شبه گرانولین از گونه­های زالوی هیرودو نیپونیا جدا شد. در آخر، یک مهار کننده­ی گرانولوسیت و مونوسیت انسانی با نام ترومین با یک فعالیت ضد ترومبینی از عصاره­ی سر گونه های زالوی ترومیزون تسولاتوم جدا شد.

شایان توجه است که هیرودین تنها ضد انعقاد مشتق شده از حیوان خونخوار است که توسط FDA برای اهداف کلینیکی تایید شده است. مطالعات بسیاری نشان داده­اند که هیرودین در جلوگیری از ترومبوز عمیق عروقی و رویدادهای ایسکمیک در بیماران با آنژین غیر پایدار از هپارین موثرتر است. بر خلاف مهارکننده های ترومبین غیرمستقیم، هپارین و هپارین­های با وزن مولکولی کم، هیرودین مزیت داشتن یک تاثیر مهارکنندگی مستقیم را بر روی ترومبین بدون نیاز به کوفاکتورهای اندوژن (آنتی ترومبین 3) داراست. بنابراین، هیرودین داروی انتخابی برای بیماران با سندروم انعقاد درون عروقی منتشر (نقص آنتی ترومبین 3) می­باشد. هیردوین می­تواند به طور ایمنی در بیماران دچار ناهنجاری­های پلاکت یا ترومبوسیتوپنی القا شده توسط هپارین استفاده شود، چرا که هیچ تاثیر ایمنی بر روی اریتروسیت­ها ندارد. به علاوه، و برعکس هپارین، هیرودین فعالیت پیشگیری کننده در بیمارانی دارد که در معرض خاطر بالای ابتلا به رویدادهای قلبی عروقی هستند، چرا که می­تواند رشد ترومبوس را به دلیل توانایی خود برای مهار کردن اتصال ترومبین-فیبرین به تعویق بیاندازد. متعاقباً، گزارش شده که هیرودین می­تواند DVT، آمبولی ریوی و گسترش ترومبوز وریدی را کاهش دهد.

کشف هیرودن یک انگیزه برای توسعه­ی بسیاری از ضد انعقادها با استفاده از تکنولوژی جهش ژنی بود. به عنوان مثال، دو آنالوگ، لپیرودین و دسیرودین توسط FDA تایید شده­اند و در حال حاضر با نام­های تجازی رفلودان[2] و ایپریواسک[3] استفاده می­شوند. صریحاً، دسیرودین در عین حال برای جلوگیری از DVT در ادامه­ی جراحی جایگزینی زانو یا لگن استفاده می­شود.

از سوی دیگر، زالوها ترکیبات فعال دیگری را نیز گسترش داده­اند که فاکتورهای انعقادی دیگری را هدف می­گیرند، همچون ضد پلاکت­ها، مهارکننده­های فاکتور Xa، و آنزیم­های فیبرینولیزین. ابتدا، یک ضد پلاکت بالقوه با نام دکورسین از ماکروبدلا دکورا با میل بالا به گیرنده­های گلیکوپرتین IIb-IIIa شناسایی شد. سپس یک مهار کننده­ی اتصال و فعالیت پلاکت با نام کالین از ترشحات بزاقی زالوی اروپایی هیرودو مدیسینالیس شناسایی شد و باور بر این بود که با مهار کلاژن و فاکتور فون ویلبراند کار می­کند. به علاوه، ساراتین از زالوی همانتریا گیلیانی به عنوان یک مهار کننده­ی تجمع پلاکت توصیف شده که از طریق بلوکه کردن اتصال کلاژن به اینترژین α2β1 و فاکتور فون ویلبراند صورت می­گیرد. از منظر داروشناسی، گلیکوپروتئین IIb-IIIa پلاکتی فعال شده به عنوان گیرنده برای فیبرینوژن، ویترونسین، فاکتور فون ویلبراند و فیبرونکتین عمل می­کند. در نتیجه، مهارکننده­های این گیرنده­های سطحی می­توانند به عنوان دارو برای درمان بیماری سندروم حاد عروق کرونری استفاده شوند.

به علاوه، مهارکننده­های فاکتور Xa متعددی  از عصاره­ی بزاق زالو شناسایی شده­اند، مانند گیلانتن، لفاکسین و تروستاتین از هیرودو گیلیانی، هیرودو دپرسا و ت. تسولاتوم. مشهود شده که فاکتور Xa نقشی کلیدی در انعقاد خون بدن انسان ایفا می­کند. هر دوی مسیرهای داخلی و خارجی پروسه­ی انعقاد منجر به فعال سازی فاکتور Xa می­شود که میانجی تبدیل پروترومبین به ترومبین است. به علاوه، همانتین و همنترین از ه. گیلیانی و هو دپرسا مشتق شده­اند و به عنوان آنزیم­های فیبرینوژنولیتیک گزارش شده­اند. جالب است که، پاکسازی فیبرینوژن منجر به بلوکه شدن زود هنگام آبشار انعقادی می­شود که همچنین ترکیبات فیبرینوژنولیتیک را تبدیل به ابزارهای درمانی امیدوارکننده می­کند.

بازسازی و جراحی میکرو

جراحی میکرو نوی عمل جراخی است که با استفاده از ابزارهای در اندازه­ی میکرو زیر میکروسکوپ با هدف به هم پیوستن عروق خونی کوچک، سیاهرگ­ها و سرخرگ­ها در طی کاشت بافت یا قطع کردن عضو انجام می­شود. ترومبوز شریانی در بافت­های تازه پیوند زده شده مرسوم نیست در حالی که انسداد وریدی تهدیدی جدی محسوب می­شود و ممکن است منجر به تشکیل لخته، استاز[4] و در نهایت نکروز بافت شود. بنابراین، پزشکان بر سر این مسئله بحث دارند که آزاد سازی گرفتگی وریدی یک مرحله­ی حیاتی به منظور کاهش این خطر و نجات این بافت­های پیوند شده است. متعاقباً، نه تنها زه کشی فعال خون که ناشی از فعالیت مکندگی زالو است، بلکه همچنین تراوش غیر فعال پس از جداسازی زالو در اثر حضور مواد ضد انعقاد با فعالیت طولانی در بزاق زالو، به پزشکان این انگیزه را داد تا از زالو برای کم کردن گرفتگی عروق وریدی استفاده کنند. تاثیر تسکین دهنده، نتیجه­ی بیرون ریزی خون القا شده توسط نیش زالو است که نتیجه­ی عامل متعددی است شامل زخم خون ریزی دهنده، ترش آنزیم­های فعال زیستی، ضد انعقادها و گشاد کننده­های عروقی. از سوی دیگر، جراحانی که جراحی پلاستیک انجام می­دهند، زالو درمانی را به عنوان یک درمان موثر مد نظر دارند چرا که مشاهده کرده­اند زخم­های Y شکل که در اثر نیش زالو ایجاد می­شود اغلب بدون باقی گذاردن جای زخم یا پیچیدگی دیگر بهبود می­یابد. با این حال، هیچ پروتکل بین المللی برای دستورالعمل زالو درمانی ثبت نشده، برخی گزارش کرده­اند که کاربرد زالو برای یک هفته جهت رسیدن به نتایج خوب کافی است. تمام داده­ها درباره­ی کاربرد پزشکی زالو در جراحی میکرو بسته به گزارشات موردی بدون هیچ مطالعه­ی کنترل شده تا به امروز است.

زالو درمانی به عنوان یک درمان موفق گزارش شده که جریان خون را پس از جراحی میکرو روی یک پوست سر کنده شده بهبود بخشیده است. پوست سر به طور نسبی با رویش موی طبیعی در تمام نواحی آسیب دیده نجات یافت. تا سال 1984 برخی پزشکان از زالو درمانی برای درمان هفت بیمار با پوست­های متورم استفاده کردند. آنها زالوها را روزی 2-4 بار به مدت 2-4 هفته استفاده کردند. آنها گزارش کردند که زالو درمانی از پوسته پوسته شدن جلوگیری کرده و همچنین منجر به بهبود قابل توجه رنگ پوست شده. زالوها همچنین برای جلوگیری از انعقاد در گوشهای کاملاً آمپوته شده استفاده شده­اند. دیگران از یک دوره­ی 4 روزه­ی زالو درمانی برای درمان هشت فرد که عمل­های پیوند بافت و رگ سازی پس از جراحت­های منجر به قطع عضو انجام داده بودند استفاده کردند. مشخث شد که چهار بیمار به طور مثبت پاسخ دادند و جریان خون طبیعی به دست آوردند. پیوند دوباره­ی بافت­های جدا شده­ی صورت (تیغه­های بینی، لب پایین، پوست سر و گوش­ها) با آناستوموز ریزعروقی موفقیت عمده­ و نتایج زیبایی بیشتری به دست آورد هنگامی که زه کشی عروق وریدی توسط کاربرد زالو در کنار فیستول­های وریدی-شریانی انجام شد. گزارش شده که بیش از نیمی از موارد درمان شده کاملاً نجات یافته­اند. دیگران مشخص کرده­اند که حجامت توسط زالو در ترکیب با فاکتور رشد اندوتلیال عروقی، نجات پوسته ها را بهبود می­بخشد. به علاوه، کاربرد زالو به عنوان یک مراقبت پس از عمل در بیمارانی که تحت عمل­های جراحی برای پیوند نوک انگشتان قرار گرفته­اند تجویز شده است. اخیراً برخی پزشکان یک کاربرد موفق زالو برای نجات یک انگشت دچار ایسکمی را گزارش کرده­اند. در روز هفتم درمان، بیمار یک بهبود در حس و حساسیت به نوک سوزن را در نوک انگشتش اعلام کرد.

پیوند آلت تناسلی مردانه معمولاً با عدم کارایی وریدی توام است. تا سال 1996 برخی محققان برای اولین بار استفاده­ی مفید از زالو درمانی را برای بهبود انسداد عروقی پس از عمل در یک مرد 37 ساله که آلت تناسلی اش کاملاً قطع شده بود گزارش کردند. پیوند آلت تناسلی توسط عمل­های غیر جراحی میکرو هنگامی که با زالو درمانی همراه شد موفقیت عمده ای به دست آورد. بیماران درمان شده با زالو هیچ خیزی[5] نشان ندادند و عملکرد طبیعی داشتند، همچون انزال، حس و نعوذ.

کاربردهای موفت زالوی متعددی پس از پروسه­های پیوند دوباره مستند شده است. به عنوان مثال یک زن که از کارسینوم سلول بازال بر روی بینی اش رنج می­برد و تحت عمل­های جراحی رفته بود، جریان خون طبیعی و پوسته پس از نه ماه زالو درمانی نشان داد. زالو درمانی با موفقیت انجام شده بود تا از عدم کارایی وریدی در بیمارانی که پوسته­های پرفوره کننده برای عروق مدیال دریافت کرده اند جلوگیری که عضلات گاسترونمیوس و پوست اطراف آن را حمایت می­کند. اخیراً گزارش شده که زالو درمانی برای درمان شش بیمار دچار گرفتگی عروق مویرگی انجام شده که پمپاژ عروق و عمل جراحی برایشان قابل انجام نبوده است. آنها مشخث کرده­اند که رژیم درمانی برای یک دوره ی 4-14 روزه منجر به نجات موفقیت آمیز تمامی پوسته ها شده است.

سرطان و متاستاز

در 2008، سرطان مسئول حدود 13% تمام مرگ­های جخان بود. انتظار می­رفت این نرخ هشدار دهنده در طی دو دهه­ی بعدی افزایش یافته و به بالای 13.2 میلیون مرگ تا سال 2030 برسد. این مطالعه­ی مروری انجام شد تا نشان دهد که زالو درمانی برای درمان سرطان به عنوان یک ماده­ی سمی سلولی توسط گزارشات علمی صورت نگرفته است. این مرور بر پایه برخی مطالعات صورت گرفت که به سمت استفاده از بزاق زالو و عصاره­ی زالو به عنوان مواد ضد متاستاز به جای استفاده­ی آن به عنوان درمان کننده­ی خود تومور رفته است.

کاربرد زالو به عنوان یک ماده­ی ضد متاستاز از یک فعالیت ممانعت از متاستاز پیشتر گزارش شده از برخی ضد انعقادها همچون وارفارین و هپارین الهام گرفته است. فرض شده که ترکیب خارق العاده­ی بسیاری از ضد انعقادها، مهارکننده­های پروتئاز، و دیگر ترکیبات بزاف زالو می­توانند به عنوان یک داروی ضد متاستاز قدرتمندتر باشند. مشخص شده که عصاره­ی غدد بزاقی از ه. گیلیانی و ه. آفیسینالیس از کلونیزاسیون متاستازی سلول­های سرطان ریه جلوگیری کرده­اند که به روش درون وریدی به حیوانات آزمایشگاهی تزریق شده بود. بعدتر، یک پروتئین ضد متاستاز و ضد انعقاد به نام گیلانتن از عصاره­ی غدد بزاقی زالوی خرطوم دارد ه. گیلیانی خالص سازی شد. گزارش شده که گیلانتن می­تواند متاستاز ملانوما، سرطان پستان؛ سرطان ریه، و سرطان پروستات را مهار کند. پژوهش دیگر یک محصول سنتتیک هیرودین را به عنوان یک مهار کننده­ی کارآمد متاستاز گستره­ی وسیعی از سلول­های سرطانی بدخیم مانند کارسینوم ریوی، کارسینوم ریه، کارسینوم مثانه، کارسینوم کولورکتال، کارسینوم بافت نرم، لوسمی و لنفوم توصیف می­کند.

زالوی مکزیکی هامنتریا آفیسینالیس موضوع مطالعاتی بسیاری بوده که نهایتاً منجر به آشکار شدن فعالیت ضد متاستاز ترشحات غدد بزاقی آن شد. مشاهده شد که بزاق آن شامل پروتئین 17 کیلو دالتونی با نام آنتیستاسین است که قابلیت جلوگیری از کلونیزه شدن سرطان ریه را دارد. محققان مطرح کردند که این فعالیت ضد متاستاز بزاق زالوی مکزیکی ناشی از حضور مهارکننده های تجمع پلاکت، ضد انعقادها و ضد آنزیم های پروتئولیتیک است.

تا سال 2010 دانشمندان دیگر برای اولین بار مشخص کردند که یک درمان دو ماهه با کاربرد ه. مدیسینالیس می­تواند کاملاً درد موضعی کمر را در بیماران دچار سرطان کلیه­ی در مراحل پیشرفته و لئومیو سارکوما از بین ببرد. اخیراً، مشاهده شده که عصاره­ی بزاق از زالوی حاره­ای ه. مانیلینسیس یک فعالیت ضد پرولیفراتیو در محیط آزمایشگاه بر ضد سلول­های کوچک سرطان ریه نشان داده است. به علاوه، بزاق زالوی به دست آمده از آن یک فعالیت سینرژیستیک بسیار افزاینده با کاربوپلاتین نیز نشان می­دهد.

دیابت ملیتوس و مشکلات آن:

دیابت ملیتوس یک گروه از اختلالات متابولیک است که منجر به افزایش میزان گلوکز خون می­شود که نهایتاً منجر به علائم و مشکلات بالینی می­شود. اخیراً، دیابت ملیتوس به خاطر نرخ افزایش فزاینده­ی افراد مبتلا به این بیماری، به عنوان یک پاندمی جهانی در نظر گرفته شده، که انتظار می­رود تا سال 2030 یک بار جهانی با 366 میلیون بیمار دیابتی باشد. یک جستجوی جامع درون ادبیات موجود آشکار می­کند که هیچ گزارشات علمی مستند شده ای بر روی زالو درمانی به عنوان یک درمان ضد گلوکز بالا وجود ندارد. از سوی دیگر، کاربرد زالو به طور سنتی برای مشکلات دیابت استفاده شده است.

یکی از شدیدترین مشکلات دیابت مشکلات قلبی عروقی ناشی از آترواسکلوز عروق کرونر، قند بالا، افزایش میزان چربی خون، اختلالات تجمع پلاکت، عوامل ضد انعقاد، فشار خون بالا، فشار اکسیداتیو، و التهاب است. بیماران دیابتی در معرض خطر بالای انفارکتوس میوکارد هستند که دلیل مهم منجر به مرگ در دیابت تیپ دو است. از سوی دیگر، حضور پپتیدها و پروتئین­های تاثیر گذار روی خون و در بزاق زالو می­تواند یک سود مهم برای بهبود این وضعیت­ها باشد. اول از همه، هیرودین به واسطه­ی تواناییش در اتصال به ترومبین و در نتیجه مهار تبدیل فیبرینوژن به فیبرین به واسطه­ی ترومبین یک نقش حیاتی در جلوگیری از پروسه­ی لخته دارد که آن را قادر می­سازد به طور موثری رویدادهای ایسکمی را بهبود بخشد. کالین، جدا شده از ه. مدیسینالیس ثابت شده که تشکیل ترومبین را چنانچه در بالا شرح داده شد مهار می­کند. به علاوه، دیگر پپتیدها و پروتئین­های تداخل کننده با ضد انعقادها که از دیگر گونه­های زالو توصیف شده در بالا جدا شده­اند می­توانند برای بیماران دیابتی بسیار مفید باشند.

مشکلات عروق جنبی در بیماران دیابتی می­تواند منجر به کاهش جریان خون به نقاط دورتر بدن شده منجر به بیماری­های ایسکمی اعضا مانند قانقاریا شود. کنترل قانقاریا برای بیماران دیابتی با پایین آوردن فشار خون و چربی در کنار افزایش گردش خون در عروق خونی جنبی بسیار حیاتی است. گونه­های وحشی زالو ویتمانیا پیگرا (خانواده­ی هیرودیندا) توسط درمانگران سنتی چینی برای تقویت جریان خون به اعضای دورتر بدن و بهبود اختلالات انعقادی استفاده می­شده است. گزارش شده ک عصاره­های آبی و الکلی کل بدن این گونه­های زالو فعالیت ضد انعقادی بالقوه دارد. از زالوی و. پیگرا، یک پپتید میواکیتو با نام پپتی تحریک کننده­ی زالو جدا شده و گزارش شده که انقباض عضلانی را در آلت تناسلی و روده بهبود می­بخشد.

در سال 2002 یک مرکز رسمی برای زالو درمانی تاسیس شد، که در طی یک دوره­ی کوتاه یک مرکز بین المللی برای درمان دیابت توسط زالو بود. موسس این مرکز گفت که او از چهار زالو در یک جلسه استفاده می­کند، در موارد بسیار شدید، زالوهای بیشتر می­توانند از قطع عضو جلوگیری کنند. اخیراً گزارش شده که بزاق زالو از زالوی حاره­ای ه. مانیلنسیس دارای یک فعالیت ضد گلوکز بالا علیه دیابت القا شده با آلوکسان در موش صحرایی است و دوز موثر آن از 250 تا 500 میکروگرم بر کیلوگرم وزن بدن است.

بیماری­های عفونی:

نرخ فزاینده­ی بیماری­های عفونی منجر به استفاده­ی بالاتر از آنتی­بیوتیک­های تجاری موجود شده، که منجر به یک پدیده­ی چالش برانگیز جدید به نام مقاومت به مواد آنتی­بیوتیکی شده است. بنابراین، دانشمندان استراتژی­هایی برای گسترش داروهای ضد میکروبی با مکانیسم­های عمل تازه و پایین آوردن بروز مقاومت آنتی­بیوتیکی به کار گرفته­اند.

بسیاری از مرورگرانی که در مورد اهمیت درمانی زالوهای پزشکی تحقیق کرده­اند اشاره کرده­اند که زالوها می­توانند برای درمان عفونت مفید باشند، بدون اینکه جزئیات یا اطلاعات بیشتری را درباره­ی دستورالعمل به کاری گیری زالو و طبیعت اجزاء فعال آن ارائه کنند. به عنوان مثال، برخی گزارش کرده­اند که زالو درمانی توسط دندان پزشکان سنتی به عنوان یک درمان برای عفونت­های دندانی همچون پریودونتیس و آبسه­های آلوئولی استفاده کرده­اند.

یک پروتئین با نام دستابیلاز[6] با فعالیت شبه لیزوزومی از عصاره­ی زالوهای پزشکی جدا شده است. گزارش شده که این پروتئین یک فعالیت ضدباکتریایی علیه برخی سویه­های باکتریایی دارد چرا که می­تواند اجزاء سلولی را نابود کند. برخی محققان مشخص کرده­اند که تزریق لیپوپلی­ساکاریدها یا انجام یک برش جراحی بر روی زالوی ت. تسولاتوم منجر به رهاسازی سریع سیگنال­های عصبی و پپتیدهای ضد میکروبی (AMPs) می­شود که به طور سینرژیک برای مهار تهاجم باکتریایی و برای فعال سازی پاسخ ایمنی سلول­های تحت تهاجم عمل می کند. دو AMP، تروماسین و ترومایزین از مایع بافتی زالوی ت. تسولاتوم جدا شده­اند. یافت شده که هر دو یک فعالیت ضد باکتریایی علیه سویه­های باکتریایی گرم مثبت میکروکوکوس لوتئوس دارند. به علاوه، گزارش شده که سیستم عصبی زالوی اروپایی ه. مدیسینالیس می­تواند یک پاسخ ضد باکتریایی را پس از جراحت، به واسطه­­ی سیگنال دهی سنتز AMP ها آغاز کند. سه پپتید متفاوت با فعالیت ضد باکتریایی از این گونه­های زالو شناسایی شده­اند. هم-لومبریسین و نوروماسین از نورون­ها و سلول­های میکروگلیال جدا شده­اند در حالی که پپتید B در مایعات بدن زالو یافت شد.

اخیراً، برخی محققان استفاده از عصاره­ی زالو را از گونه­های بسیاری از زالوهای خانواده­ی هیرودیندا به عنوان یک ماده­ی ضد میکروبی با کابردهای متعدد ثبت کرده­اند. آن­ها مطرح می­کنند که عصاره­ی خالص شده­ی به دست آمده از هر بخش از بدن زالو، به خصوص غدد بزاقی، فعالیت ضد میکروبی علیه پاتوژن­های گرم منفی و گرم مثبت نشان می­دهد. آن­ها گزارش کرده­اند که عصاره­ی زالو فعالیت ضد میکروبی بالایی در برابر شوانلا و آئروکوکوس ویویدانس دارد در حالی که فعالیت کمتری علیه اشرشیا کلای، سالمونلا تایفی و استافیلوکوکوس ارئوس مشاهده شده است. آن­ها مشخص کرده­اند که عصاره­ی زالو می­تواند در درمان بیماری­های القا شده با باکتری شامل آرتریت، اختلالات ناشی از غذا، و عفونت­های بیمارستانی استفاده شود. آن­ها همچنین یک استفاده­ی سودمند از عصاره­ی زالو در پاکسازی محصولات برای ضدعفونی کردن بیمارستانی و نظافت روزمره­ی خانگی را مطرح کرده­اند. در پایان، ترشح غدد بزاقی به دست آمده از زالوی حاره­ای ه. مانیلنسیس یافت شده که یک فعالیت ضد میکروبی با گستره­ی بالا علیه هم باکتری­های گرم مثبت و هم سویه­های باکتری­های گرم منفی دارد.

آرتریت و ضد درد:

تاثیرات ضد درد در استفاده از زالو در بسیاری آزمایشات بر روی بیماران دچار آرتریت استخوانی تایید شده است که ادعا می­کردند زالو تسکین دهنده تر از دیکلوفناک بوده و همچنین بدون عوارض جانبی. همچنین، برخی مطالعات ثابت کرده­اند که هیرودین می­تواند التهاب سینوویال را در بیماران آرتریت با مهار پروتئین DING کاهش دهد، یک مشتق پروتئین مشابه سینوویال که به عنوان یک اتوآنتی ژن در بیماران دچار آرتریت روماتوئید کار می­کند. در مطالعه­ای دیگر؛ یک گروه از زنان دچار آرتریت استخوانی در اولین مفصل مچ یک دوره­ی درمانی موضعی با 2-3 زالو گرفتند. تمام افراد درمان شده درد و عدم قابلیت تحرک کمتری را حس کردند. تاثیر زالو درمانی پس از یک هفته از درمان مشاهده شده و تا دو ماه باقی ماند.

یک آزمایش کلینیکی دیگر بر روی بیماران با آرتریت استخوانی پیشرفته در زانو ثابت کرد که زالو درمانی می­تواند به طور موثری نیاز به دریافت مسکن را کم کند. مطرح شد که یک رژیم درمان دوتایی با یک وقفه­ی چهار هفته­ای تسکین طولانی مدت تر و فعالیت فیزیکی بهتری را نسبت به دوره درمان تکی نشان می دهد. به علاوه، تاثیر زالو درمانی در ترکیب با فرمولاسیون گیاهی هندی سنتی نیز ارزیابی شد. مشاهده شد که بیمارانی که درمان ترکیبی دریافت کرده­اند درد و خشکی کمتر با توانایی بهتر در راه رفتن را نشان می­دهند. گزارش دیگر به زالو درمانی به عنوان یک ضد درد برای درد مفصل لگن سندروم سرویکوبراچیلارژی اشاره می­کند.

دیگر کاربردهای زالو درمانی

دندان پزشکی:

با اینکه مزایای زالود درمانی در دندان پزشکی هنوز اثبات نشده است، گزارشات بسیاری به کاربرد زالو در ناهنجاری­های دندانی اشاره کرده­اند. ماکروگلوسیا (تورم زبان) ناشی از ضربه و پس از عمل مرتبط با مشکلات تهدید کننده­ی حیات بوده است، به خصوص، گرفتگی راه­های تنفسی. حجامت با زالو در مدیریت موارد ماکروگلوسیا پس از عمل حاد در زمانی که روش درمانی معمول رضایت بخش نیست به طور قابل توجهی موفق گزارش شده است. دیگر گزارشات موردی استفاده از زالوی پزشکی را در درمان هماتوم تحت زبانی و هماتوم گسترده­ی زبانی توصیف کرده­اند. به عنوان مثال، استفاده­ی مشتقیم از 3-4 زالو می­تواند یک درمان موفق برای آبسه و التهاب باشد.

گوش و ناهنجاری­های گوش:

گزارش شده که زالو­ها و ترشحات بزاقشان به طور موفقیت آمیزی برای درمان تینیتوس، اوتیت حاد و مزمن استفاده شده­اند. زالو درمانی در از دست رفتن ناگهانی شنوایی نیز استفاده شده است. در چنین مواردی، درمانگر تنها از دو زالو استفاده می­کند، یکی پشت گوش و دیگری بالای فک در مقابل گوش، و درمان 203 بار با فاصله­های 3-4 روز تکرار می­شود. علی­رغم دلایل توضیح داده­ نشده­ی تینیتوس، زالوها ثالت شده که مزایای بسیاری در درمان این اختلال دارند.

اختلالات پوست:

زالو درمانی توسط درمانگران سنتی برای درمان اختلالات پوست بدون مطالعات علمی که این استفاده را تایید کند، همچون عفونت ویروسی پوست به نام بیماری شینگل استفاده شده است.

نوشته شده توسط سید میثم تقیان

خرید و فروش انواع زالو در تمامی فصول سال بدون واسطه و با بهترین قیمت : 09358159773 - 09903357707

1 دیدگاه برای“کاربردهای مدرن زالو درمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *